پربركت است كه به نيك و بد مىرسد » . « 1 » عمل نيك نزد خداوند هرگز ضايع نمىشود ، ابر كار خود را مىكند و در چمنزار و بيابان مىدهد ، ولى در بيابان چيزى نمىرويد ، اين نروئيدن نقصى براى باران و ابر نيست ، نقص براى آن زمين است ، عمل نيك انسان هم ضايع نمىشود گرچه تا مىشود نبايد به انسانى كه قلبش شوره‌زار است ، برساند ، چون خيرى در آن نيست ، ولى اگر رساند هم ضررى نكرده است ، مگر اين كه بداند عمل او عاملى بر كجروى و ازدياد گمراهى او مىشود . امام صادق ( عليه السلام ) فرمودند : « اصطبغ الخير الى مَنْ اهلُه و الى مَنْ ليس هو مِن اهله فان لم تُصب مَنْ هو اهله فَانت اهْلُه » : « كار خير را نسبت به كسى كه اهل آن يا غير اهل آن است انجام بده ، اگر به فردى كه اهل آن نبود رسيد ( ضرر نكرده‌اى ) تو اهل خير و معروف هستى » . « 2 » از امام هفتم ( عليه السلام ) نقل شده كه فرمودند : « پدرم دست مرا گرفت و فرمود : اى فرزندم ، پدرم محمدبن على ( الباقر ) ( عليه السلام ) دست مرا همين‌طور كه من دست تو را گرفته‌ام گرفت و فرمود : پدرم على بن الحسين ( السجاد ) ( عليه السلام ) دست مرا گرفت و فرمود : و فرزندم كار خير را نسبت به هر كسى كه از تو طلب خير كرد ، انجام بده ، اگر اهل خير باشد به موضعش رسانده‌اى و اگر اهل آن نبود تو اهل آن هستى » . « 3 » « مُصادف » مىگويد : « با امام صادق ( عليه السلام ) در بين مكّه و مدينه عبور مىكرديم ، به مردى كه پاى درختى افتاده بود رسيديم ، حضرت فرمودند : با من بيا مىترسم عطش به او رسيده باشد ، به طرف او رفتيم ، مردى بود از « قراشين » كه بلندريش بود ، از او پرسيدند ، تشنه‌اى گفت بله : حضرت فرمودند : اى مصادف ! پياده شو و آب به

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، جلد 78 ، صفحه 117 . ( 2 ) . بحار الانوار ، جلد 74 ، صفحه 419 ( از رسول اكرم ( صلى الله عليه و آله ) نيز در صفحه 409 ) نقل شده است . ( 3 ) . فروع كافى ، جلد 8 ، صفحه 152 . .